Charakterystyka kotów brytyjskich

Historia rasy sięga aż do czasów starożytnych. W drugiej połowie XIX wieku hodowcy, zafascynowani nie tylko imponującym wyglądem tego wspaniałego wyspiarskiego zwierzaka, ale także jego nietuzinkową osobowością, podjęli pracę nad wizerunkiem swojego symbolu narodowego - brytyjskiego kota krótkowłosego.

Brytyjczyki są kotami bardzo inteligentnymi, o silnie zaznaczonej osobowości. Te cechy sprawiają, że przeciętny przedstawiciel rasy zachowuje pewien dystans wobec swoich opiekunów, nigdy nie bywa wobec nich natrętny. Jedną osobę w rodzinie przeważnie darzy większą sympatią od pozostałych.

Portret rasy

Budowa ciała: waga 4 - 6 kg, tułów krępy, zwarty, muskularny, od średnich do dużych rozmiarów. Szerokie barki, biodra i łopatki, silna klatka piersiowa. Krótkie łapy i szyja, szeroki u nasady i zaokrąglony na końcu ogon długości około 2/3 tułowia. Duża, okrągła, szeroka i masywna głowa z charakterystycznymi fałdami, czoło wyraźnie zarysowane, pokryte sztywnym włosem nadającym mu delikatną wypukłość, policzki pełne, podbródek mały. Uszy średniej lub małej wielkości, zaokrąglone na końcach, o szerokiej podstawie. Nos krótki, szeroki, prosty z delikatnym przejściem u nasady. Oczy duże, okrągłe, rozstawione szeroko.

Umaszczenie

Około 150 barwnych odmian;
jednokolorowe: niebieskie, rude, czarne, kremowe, czekoladowe, liliowe i białe;
dwubarwne: podstawowe kolory z różną ilością białego, tabby we wszystkich kolorach podstawowych (pręgowane klasycznie, tygrysio i cętkowane), szylkretowe, szynszylowe, srebrzyste cieniowane, srebrzyste tabby, dymne i colorpointy (z ciemniejszymi oznaczeniami).
Oczy współgrające z umaszczeniem: pomarańczowe, złociste lub miedziane, u odmiany białej - pomarańczowe, niebieskie lub różnobarwne, u kotów szynszylowych i cieniowanych - zielone lub turkusowe, u colorpointów - niebieskie.

Typ sierści krótkie, miękkie, podwójnie gęste, sprężyste i odstające od ciała futro, w dotyku przypominające plusz.